Wil je meedoen aan de kus in de brievenbus of de schrijfworkshop?
Of eerst even wat meer informatie? Stuur me een berichtje via contact en ik laat van me horen!


Ik heb HET Theater in Doetinchem afgehuurd op vrijdagavond 24 juni aanstaande

En mijn ambitie gaat nog verder dan dat! Ik wil hier dolgraag mijn werk van maken en met deze show de komende jaren door Nederland reizen. Maar daar heb ik hulp bij nodig en daarom vraag ik je om nog even verder te lezen...

Waarom wil ik zo graag dat deze show er komt?
Omdat ik uit eigen ervaring weet hoe het is om jezelf weg te cijferen, als je voor een dierbare zorgt die ziek is. En juist díe mensen wil ik graag een fijne avond bezorgen!
Ik breng openheid in emoties (zoals schuldgevoel, schaamte, eenzaamheid en verdriet), doorbreek taboes en doe mijn best voor meer begrip over en weer. Zodat het zorgen beter te dragen is en mensen zich minder eenzaam zullen voelen. Zeikwijf is een middel om dit bespreekbaar te maken. Ik doe dat met humor, zelfspot en anekdotes. Het is heerlijk om te ervaren dat je niet de enige bent, om erom te lachen en je tegelijkertijd beter begrepen te voelen.

Daarom is het enorm belangrijk dat niet alleen de (mantel)zorgers komen, hun vrienden en familie, maar ook de zorgprofessionals waar zij mee samenwerken in de zorg voor hun dierbare.

Bestel je kaarten voor 24 juni in Doetinchem
Inclusief pauzedrankje en cadeautje(s)
 
De voorstelling Zeikwijf is in de voormalige Gruitpoort (onderdeel van Amphion Cultuurbedrijf), aan 
de Hofstraat 2 in Doetinchem. 


Doneer en help Zeikwijf het theater in
Geef een gift
 
Bezoek mijn crowdfundpagina op www.voordekunst.nl
Het doelbedrag is inmiddels gehaald, maar doneren mag natuurlijk nog steeds.




EVEN VOORSTELLEN

Mijn naam is Pauline Redlich. Ik ben getrouwd met Werner en moeder van Thom (20) en Hannah (14). Thom woont sinds 2,5 jaar in een zorginstelling met 24-uurs zorg. 18 jaar woonde hij thuis en zorgde ik intensief voor hem. Dat heb ik natuurlijk met liefde gedaan, al was het niet altijd gemakkelijk. 

Tijdens mijn eenzame zoektocht naar kennis, antwoorden en oplossingen word ik vaak van het kastje naar de muur gestuurd. Ik ben de enige die in contact staat met álle dokters, de school en zorg verlenende instanties. Bijna niemand kijkt naar het totale plaatje. En ook niet naar ons gezin, dat deze moeilijke situatie moet zien te overleven. Hannah krijgt te weinig tijd, aandacht en ruimte. Werner en ikzelf trouwens ook, maar daar sta je niet bij stil. Want je houdt van je kind en doet alles wat nodig is.

Intensief zorgen voor een dierbare, het vergaren van voldoende inkomen, je sociale contacten (of wat daar nog van over is) onderhouden... alles komt onder druk te staan. Wat ik het allerzwaarste vind is: dat wat ikzelf leuk vind, als eerste afvalt én dat er geen ruimte is voor mijn spontaniteit, terwijl ik daar zoveel van hou.

Ik voel me vaak een zeikwijf en ik weet dat ik niet de enige ben, die zich zo voelt. Ondanks alles wat ik doe en ondanks dat ik heus wel weet, hoe geweldig dat eigenlijk is. Ik hoop dat de naam Zeikwijf en deze toelichting goed de aandacht trekt en helpt om de zaal vol te krijgen en deze crowdfunding laat slagen.


EEN VROUW ONDER EEN BOOM



IK BEN NU OFFICIEEL EEN KENAUWIJF


EEN PRACHTIG BLOEMENVELDJE
IN DE HEMEL